Wat eten in Caïro: 10 gerechten en waar te vinden

Wat eten in Caïro begint met koshari, een kom rijst, pasta en linzen die de stad als een geboorterecht behandelt, en loopt door naar gestoofde tuinbonen, flinterdun gebakken lever en een nagerecht gedrenkt in hete melk.

Caïro kookt op peulvruchten, brood en de seizoensgroenten van de Nijlvallei, een keuken gevormd door zuinigheid en vindingrijkheid, niet door vertoon. Ottomaanse, Levantijnse en Bedoeïense invloeden trokken eeuwenlang door de stad, maar de basis bleef Egyptisch: tuinbonen, linzen, rijst en baladi-brood vers uit de kleioven.

Het echte eten gebeurt staand bij een kraampje of opeengepakt in een koshari-zaak van drie verdiepingen die sinds 1950 niets aan de kaart veranderde. Fine dining kwam laat en met een knal: in februari 2026 versloeg Khufu's vier restaurants uit Dubai en kwam bovenaan te staan in de gastronomische scene van het Midden-Oosten en Noord-Afrika, een regio die jarenlang door de Golfkeukens werd gedomineerd.

Koshari bewijst dat koolhydraten op koolhydraten stapelen toch een keuken kan zijn.

Koshari bij Koshary Abou Tarek, Downtown

Rijst, macaroni en linzen gaan er als eerste in de kom, dan kikkererwten, een met azijn aangezette tomatensaus en bovenop een bos gefrituurde ui. Het is Egypte's nationale gerecht en, goed gemaakt, goedkoop genoeg om het twee keer op een dag te eten.

Koshary Abou Tarek werkt al sinds 1950 dezelfde hoek van Qasr El Nil, verdeeld over drie volle verdiepingen die tussen de middag en middernacht amper leegstromen. Een grote kom kost zo'n 60-90 EGP; de maat kiezen is de enige beslissing.

Ful medames en ta'ameya bij Zööba, Zamalek

Ful medames, gestoofde tuinbonen fijngestampt met knoflook, citroen en komijn, is het Egyptische ontbijt vóór alles, opgeschept met baladi-brood bij kraampjes die vanaf zonsopgang open zijn. Ta'ameya, de Egyptische falafel gemaakt van tuinbonen in plaats van kikkererwten, gaat ernaast.

Zööba verwerkt beide zonder het punt te missen, met ful- en ta'ameya-broodjes met ingelegde citroen vanaf een lichte toonbank in Zamalek. Een broodje kost zo'n 35-55 EGP, kleingeld voor ontbijt waar dan ook ter wereld.

Fiteer meshaltet bij Fatatri El Tahrir, Downtown

Fiteer is Egypte's laagjesbrood, getrokken en gevouwen tot het afbladdert als bladerdeeg, op bestelling gebakken zoet met suiker en ghee of hartig met kaas en gehakt. Egyptenaren noemen het baladi-pizza, wat het tekortdoet.

Fatatri El Tahrir, een kantine met vijf tafels vlak bij het Tahrirplein, voedt al decennialang kantoorpersoneel uit het centrum en backpackers zonder gedrukte kaart. Een fiteer voor twee kost zo'n 150-250 EGP, afhankelijk van de vulling.

Kebda eskandarani bij El Refaay, Sayeda Zeinab

Kebda eskandarani, lever op z'n Alexandrijns, wordt flinterdun gesneden, kort gebakken met knoflook, chili en komijn, en in brood gestopt met tomaat en augurken. Het is het gerecht dat Caïro's straatkraampjes het snelst en luidruchtigst klaarmaken.

El Refaay runt de levertoonbank in het oude Sayeda Zeinab al generaties lang en is nog altijd het referentiepunt in de hele stad. Een broodje kost rond de 40-70 EGP.

Hawawshi en fatta bij El Prince, Imbaba

Hawawshi stopt gekruid rundergehakt of lamsgehakt in baladi-brood en bakt het in een houtoven tot de korst breekt. Fatta, rijst en brood gedrenkt in een knoflookige azijnbouillon onder langzaam gegaard kalfsvlees, is het gerecht dat Caïro bewaart voor feesten.

El Prince, alleen 's avonds open aan de Talaat Harb Street in het volkse Imbaba, serveert beide naast rijst met beenmerg en trekt rijen vanuit de hele stad. Reken op 150-300 EGP per persoon.

Molokhia en mahshi bij Fasahet Somaya, Heliopolis

Molokhia, fijngehakte jutebladeren gestoofd tot een knoflookige groene stoofpot, gaat over rijst met kip of konijn. Mahshi, groenten gevuld met rijst en kruiden, vergt meer geduld dan welk ander Egyptisch gerecht dan ook.

Fasahet Somaya kookt in Heliopolis een huiselijke kaart die elke dag wisselt, opgebouwd rond wat een Caïreense moeder die dag op tafel zou zetten. Een volledig bord kost 120-220 EGP.

Kofta en gemengde grill bij Abou Shakra, Garden City

Kofta, met de hand gehakt rund- en lamsvlees op smaak gebracht met peterselie en ui, wordt op houtskool gegrild en geserveerd met tahin, salades en brood nog warm uit de oven.

Abou Shakra grilt het al sinds 1947, geopend in de oude wijk Kasr El Einy voor het zich over de stad uitbreidde; de oorspronkelijke zaak blijft de versie waarnaar locals bezoekers sturen. Een gegrild bord kost zo'n 250-450 EGP.

Om Ali bij El Fishawy, Khan El Khalili

Om Ali stapelt bladerdeeg met melk, suiker, noten en rozijnen en bakt het tot de bovenkant goudbruin is, Egypte's antwoord op broodpudding en het meest bestelde nagerecht. Het komt borrelend heet aan, nog in zijn eigen ovenschaal.

El Fishawy, een koffiehuis dat sinds de achttiende eeuw door de steegjes van Khan El Khalili loopt, serveert het met zoete thee onder hangende lantaarns die al decennia niet zijn verplaatst. Een portie kost zo'n 80-130 EGP.

Basbousa bij El Abd, Downtown

Basbousa, een semoliencake gedrenkt in suikersiroop en bedekt met amandelen of hazelnoten, staat centraal in Caïro's banketbakkerijen naast kunafa en baklava.

El Abd bakt het al sinds 1943 aan de Talaat Harb Street en weegt zoetigheid nog altijd per kilo af achter de glazen toonbanken. Een kilo kost zo'n 200-350 EGP, genoeg voor een klein gezelschap.

Het degustatiemenu bij Khufu's, Gizeh

Khufu's dekt zijn tafels met zicht op de Grote Piramides en bouwt het degustatiemenu op rond landelijke Egyptische keuken, gelezen door een fine-diningbril, onder chef-kok Mostafa Seif.

In februari 2026 werd het het eerste Egyptische restaurant dat werd uitgeroepen tot beste van het Midden-Oosten en Noord-Afrika, een primeur voor het land in de vijf edities van de ranglijst. Een degustatiemenu begint rond 3.500 EGP, dranken niet inbegrepen.

Markten, buurten en wanneer te gaan

Vier gebieden dekken bijna alles wat telt, en elk werkt op zijn eigen klok.

• Khan El Khalili, Islamitisch Caïro - specerijen, snoep en de oudste cafés, het best na 16.00 uur als de hitte wat zakt
• Downtown (Wust El Balad) - art-decoblokken vol koshari-zaken, fiteer-kantines en sapkraampjes, laat open
• Zamalek - het Nijleiland voor moderne Egyptische keukens, sapbars en een rustiger tempo
• Garden City en Gizeh - grillrestaurants en de fine-diningzaken bij het plateau
• Beste reistijd: oktober tot april, wanneer de daghitte onder de 30°C zakt en terrassen houdbaar blijven

Veelgestelde vragen over eten in Caïro

Is eten in Caïro duur? Niet naar Europese maatstaven: een volledige straatmaaltijd komt zelden boven de 150 EGP uit, en een grillzaak met tafels blijft onder de 500 EGP per persoon. Khufu's is de uitzondering die de regel bevestigt.

Is straateten in Caïro veilig? Bij de drukke kraampjes wel: hoge omloopsnelheid betekent dat eten nauwelijks blijft staan, en flessenwater is overal te koop. Kies kraampjes met een rij locals boven de lege.

Wat is het nationale gerecht van Caïro? Koshari, de kom rijst, pasta en linzen die op bijna elke straathoek wordt verkocht, draagt die titel door volksconsensus, niet door decreet.

Wordt er fooi verwacht in Caïro? Ja. Tien procent is gebruikelijk in restaurants met tafelbediening, en kleine fooien voor straatverkopers en parkeerwachters horen bij het dagelijks leven.

Waar eerst te reserveren

Reserveren is alleen nodig aan de top van de markt; overal elders staat binnen enkele minuten een tafel klaar. Voor meer over hoe de bredere regio eet: wat eten in Istanbul en wat eten in Marrakech.

• Khufu's, Gizeh-plateau - weken van tevoren boeken voor een tafel met uitzicht op de piramides
• El Prince, 79 Talaat Harb St, Imbaba - loopt na 21.00 uur vol, geen reservering, alleen geduld
• Koshary Abou Tarek, 16 Sharia Marouf, Qasr El Nil - loop zo binnen, elk moment tussen de middag en middernacht