Vierentwintig uur eten in Rotterdam
Gerecht na gerecht, van de markt om zeven uur 's ochtends tot de laatste keuken die nog open is. Aflevering vier van de stedenserie volgt één volledige dag eten in de meest zelfgemaakte eetstad van het land.
Rotterdam wordt zo vaak een jonge stad genoemd dat de uitdrukking niets meer betekent. Wat wel klopt, is nauwkeuriger: de stad heeft minder overgeërfd restaurantvastgoed dan Amsterdam, waardoor wat er opent vaak op eigen voorwaarden opent.
De film begint op de markt vóór zevenen, wanneer de kramen nog worden opgebouwd en de eerste koffiekarretjes het enige zijn waar een rij voor staat. Hij eindigt na middernacht, in een keuken die geen nieuwe bestellingen meer aanneemt maar het fornuis nog niet heeft uitgezet. Daartussenin at de crew die dag in negen zaken: een bakkerij, een viswinkel, een lunchroom, twee heel verschillende Indonesische keukens, een bar die eten serieus neemt en drie plekken die alleen kloppen zodra de zon onder is.
Wat er op het bord ligt
Rotterdam doet niet aan erfgoed. Het doet wat nu werkt, en dat is precies waarom het de interessantste eetstad van het land is.
Niets hiervan is een ranglijst, en ook geen best-of. Het is een dag, gefilmd zoals hij verliep, met het bestellen, het wachten en de rekening erin gelaten in plaats van eruit geknipt. De camera volgt wie er kookt, niet wie erover praat, en dat is de kleine regel waarop de hele serie draait.
De eigen gids over wat te eten in Rotterdam behandelt de gerechten die de moeite waard zijn bij een gewoon bezoek. De film laat zien wat er gebeurt als je een gewone week aan maaltijden in één dag probeert te proppen.
Wat er daarna gebeurt
De rode draad door de negen stops was de prijs. Bijna alles wat de moeite waard is in deze stad kost minder dan dertig euro, en de keukens die dat voor elkaar krijgen verontschuldigen zich niet voor het format en verkopen het ook niet als iets anders.
Bekijk de film voor de volledige route. De adressen staan in de beschrijving, in de volgorde waarin de dag echt verliep, niet herschikt tot een netter uitgestippelde route dan die de crew daadwerkelijk aflegde. Een deel ervan is alleen nuttig op de dag dat je kijkt, voordat een kraam van eigenaar wisselt of een lunchroom de openingstijden inkort, en dat is precies de reden om een stad te filmen in plaats van te recenseren.
