Decanter Hall of Fame 2026 gaat naar Lalou Bize-Leroy

Decanter benoemde Lalou Bize-Leroy op 2 oktober tot lid van haar Hall of Fame en bekroonde daarmee zes decennia in Bourgogne met de bekendste oeuvreprijs van het blad. Geboren als Marcelle Leroy in Parijs in 1932, begon ze in 1955 op 23-jarige leeftijd wijn in te kopen voor het negociantenhuis van haar familie, Maison Leroy, opgeleid door haar vader Henri.

Henri Leroy had in 1942 een belang van 50% in Domaine de la Romanée-Conti gekocht, en Bize-Leroy volgde hem in 1974 op als mededirecteur. Ze nam in 1992 ontslag en droeg de rol over aan haar dochter Perrine Fenal, maar had toen al haar eigen domeinen opgericht: Domaine Leroy in 1988 en datzelfde jaar Domaine d'Auvenay, beide nu onder de meest gegeerde namen voor Bourgogne-verzamelaars.

Striktheid boven reputatie, stelt Decanter

Lage opbrengsten en strenge selectie overleven elke afzonderlijke jaargang, en daar gaat het nu juist om.

Decanters Bourgogne-correspondent Charles Curtis MW schreef haar blijvende bijdrage toe aan haar biodynamische leiderschap, lage opbrengsten en strenge selectie, eerder dan aan één enkele jaargang. Ze liet beide domeinen biodynamisch werken lang voordat dat gangbare praktijk werd onder Bourgognes grand-cru-telers, ten koste van een volume dat ze accepteerde als de prijs van concentratie.

De Hall of Fame-prijs bestaat sinds 1984, en Bize-Leroy voegt zich bij een lijst die wordt gedomineerd door telers en negocianten wier invloed hun eigen kelders overstegen.

Een sherry-opleving gebouwd op archieven

De nieuwere Rising Star-prijs, die naast de Hall of Fame loopt, ging dit jaar gezamenlijk naar Ramiro Ibáñez en Willy Pérez, onderzoekers in de Marco de Jerez die Decanter “Jerez-dwarsliggers” noemt. Het duo ontmoette elkaar op de universiteit en bracht jaren door met spitten in regionale archieven en oude wijngaardregisters terwijl ze ander werk deden, werk dat hielp het historische merk De la Riva nieuw leven in te blazen.

Decanters regioredacteur voor Spanje, Portugal en Zuid-Amerika, Ines Salpico, prees hun “nauwgezette onderzoekswerk, onvermoeibaar graafwerk in archieven en beargumenteerde onenigheid.” Hun these draait om vinos de pasto, Jerez' niet-versterkte witte wijnen, die volgens Pérez bij dezelfde regionale erfenis horen als de zoete, oxidatieve en biologisch gerijpte wijnen waar de regio beter om bekendstaat — geen aparte trend, maar een terugkeer ernaar. De dubbele prijs brengt het Andalusische sherryland terug in het wijngesprek naast de grand crus van Bourgogne.