Georgische wijnoogst blijft net onder record 2025
Druiven moeten nu 17% suiker halen om als standaardkwaliteit te gelden, nu de staat de prijzen aanscherpt voor wat de op een na grootste oogst van Georgië kan worden.
De Georgische wijnoogst komt dit jaar naar verwachting boven de 320.000 ton druiven uit, net onder het record van 2025 maar nog altijd een van de grootste sinds de onafhankelijkheid, nu voor het eerst landelijk nieuwe minimumkwaliteitsregels gelden.
De prognose komt van Davit Songulasjvili, Georgisch minister van Milieubescherming en Landbouw, die het volume “ongekend” noemde maar wel waarschuwde voor verdere uitbreiding van wijngaarden. Hevige herfstregen hebben de rijping in verschillende zones vertraagd, waardoor sommige telers langer moeten wachten tot de druiven het nu wettelijk vereiste suikergehalte bereiken.
Een wijnoogst gebouwd op nieuwe regels
Georgië blijft meer wijn maken dan de wereld wil drinken — en heeft daar eindelijk een prijslijst voor.
Sinds deze wijnoogst moeten druiven minstens 17% suiker bevatten om als standaardkwaliteit te gelden, tegen voorheen 14-15% — een drempel die de voorzitter van het Nationaal Wijnagentschap, Levan Mekhuzla, “nauwelijks geschikt, zelfs voor de productie van sterke drank” noemde. Druiven onder die grens worden heringedeeld als laagwaardig en, als ze al worden gekocht, voor een fractie van de prijs.
De staat hanteert gedifferentieerde aankoopprijzen naar suikergehalte: standaardrassen boven 20% suiker brengen 1,30 GEL per kilo op, dalend naar 0,30 GEL onder de drempel van 17%. Saperavi, Georgië's kenmerkende rode druif, haalt tot 1,50 GEL per kilo in de hoogste klasse. Mekhuzla zei dat het prijssysteem van vorig jaar “de meeste telers met succes aanmoedigde om hogere normen te halen”.
Kacheti, de dominante wijnregio van het land, levert opnieuw het grootste deel van de oogst, voornamelijk opgebouwd uit Rkatsiteli en Saperavi. De oogst van vorig jaar — de grootste van Georgië sinds de onafhankelijkheid — bracht ruim 330.000 ton op en betrok meer dan 21.000 telers landelijk, een regionaal gewicht vergelijkbaar met dat van de wijnoogst van dit jaar in de Elzas.
Waarom een overschot aan druiven zorgen baart
Functionarissen letten net zo goed op waar de druiven heen gaan als op hoeveel er zijn. Wijn en druivensterkedrank zijn Georgië's belangrijkste landbouwexport, en functionarissen hebben gewaarschuwd dat internationale markten dit jaar lastig blijken, wat het risico vergroot dat opslag de wijnoogst van dit jaar niet kan bijbenen.
Om de stroom te beheren, neemt het Nationaal Wijnagentschap dit jaar tot 60 jonge medewerkers aan voor het coördinatiecentrum voor de oogst, die elke druivenlevering registreren via een digitaal registratieprogramma dat volumes per kwaliteitsklasse in realtime moet volgen.
De kwaliteitsdruk is ook een concurrentiestrategie. Mekhuzla noemt de drempel van 17% noodzakelijk om Georgische wijn te laten standhouden tegenover Frankrijk, Italië, Spanje en producenten uit de Nieuwe Wereld op exportmarkten, waar volume alleen niet langer schapruimte oplevert — net zoals Douro-wijnboeren in Portugal dit jaar kwaliteit tegen ongeoogst overschot moesten afwegen.
Kleinere regio's houden het vangnet van de staat nauwlettend in de gaten: in Racha, waar de Aleksandrouli- en Mujuretuli-druiven voor halfzoete rode wijnen op steile, laagproductieve terrassen groeien, zijn telers er meer dan wie ook van afhankelijk. Een recordwijnoogst is makkelijk te vieren; een overschot dat niemand koopt niet.
