Ethiopische onderzoekers maken cellulose van koffiepergament
Een team van de Universiteit voor Wetenschap en Technologie van Addis Abeba haalt bijna 92% zuivere cellulose uit de schil die meestal wordt verbrand.
Onderzoekers van de Universiteit voor Wetenschap en Technologie van Addis Abeba hebben een manier gevonden om koffiepergament, een schil die meestal wordt verbrand of weggegooid, om te zetten in bijna zuivere cellulose.
Pergament is de dunne laag die de groene boon beschermt tijdens de verwerking. Molens verwijderen hem en gooien hem meestal weg of verbranden hem als brandstof, ook al is hij van nature rijk aan cellulose.
De methode van het team behandelt het pergament met een alkalische oplossing en bestookt het daarna met hoogintensief ultrageluid. Dat ultrageluid veroorzaakt cavitatie, piepkleine instortende belletjes die het materiaal aantasten en de alkalische oplossing dieper laten doordringen, waardoor cellulose wordt gescheiden van het lignine dat het normaal beschermt. Een tweede, tweetraps bleekstap verwijdert het resterende lignine.
Bijna zuivere cellulose uit een schil die voorheen alleen werd verbrand
Schonere cellulose dan de oude methode
De resultaten verslaan het conventionele proces op beide punten die ertoe doen. De zuiverheid kwam uit op bijna 92% cellulose, tegenover 83,3% bij de traditionele methode. De ligninverwijdering haalde 93%, tegenover 72,5% bij de oudere methode.
Schonere cellulose betekent meer toepassingen. De onderzoekers noemen papier en karton, bioplastics en natuurlijke stoffen, plus ingrediënten voor voeding, cosmetica en farmaceutische producten. Het materiaal presteerde ook beter in tests voor gelijkmatige films, coatings en composietmaterialen, precies het fijne, consistente resultaat dat de verpakkings- en textielindustrie nodig heeft.
Een reststroom met een volumeprobleem
Pergament is altijd koffies stille afvalprobleem geweest: te veel voor compost, te weinig waard om ergens heen te vervoeren. Het ombouwen tot een exportwaardige grondstof zou de economie veranderen voor molens die nu betalen om het kwijt te raken of het gewoon laten smeulen.
De auteurs zijn eerlijk over het addertje. Het proces met ultrageluid en chemicaliën vraagt flink wat energie en reagentia, wat kan beperken hoe ver het opschaalt voorbij de labtafel. Of een molen in Ethiopiës koffiegordel het winstgevend kan draaien, is de volgende vraag, nog onbeantwoord.
De studie verschijnt terwijl branders elders hun eigen ideeën voor reststromen doorzetten, waaronder Blue Bottles nieuwe café in Bangkok onder een gebeeldhouwde lantaarn.
