Marküs opent in Zürich en jaagt al op een Michelinster

Marküs, het nieuwe degustatierestaurant van chef Markus Stöckle in de Zürichse binnenstad, is twee weken open en critici spreken nu al over Michelinsterren.

Het restaurant opende op 8 september 2026 aan de Glockengasse 7 in Kreis 1, in een pand uit 1260 waar eerder de historische herberg Kaiser's Reblaube zat. Het Milanese studio Dragó ontwierp de begane grond met rood gelakte wanden en zwarte accenten; boven blijft de 13e-eeuwse Goethe-Stübli, waar de schrijver volgens de overlevering ooit verbleef, en die dit jaar heropent als tweede eetzaal.

Stöckle ontwikkelde Marküs samen met zijn partner Elif Oskan, gevolmachtigde van de nieuwe vennootschap. Samen bouwden ze ook Gül Restoran en runnen ze Studio ELMA, hun platform voor gastronomie, design en kunst; AMUSE beschreef de verbouwing al toen Marküs opende op de plek van de oude herberg.

Twee weken open, en Marküs pleit al voor zijn eigen ster.

Marküs in cijfers

Het degustatiemenu telt twaalf gangen voor 266 Zwitserse frank, inclusief water en btw, met een vegetarische optie. De avondservice loopt nu van dinsdag tot zaterdag; sinds 23 september is er ook een à-la-carte lunch.

Een terras is er niet en de zaal is krap, een bewust contrast met de prijs. Gasten betalen bijna evenveel als, een paar straten verderop, de tweesterrenkeuken van Hotel Widder, een vergelijking die Stöckle niet uit de weg gaat.

Van Rosi naar stergesprek

Stöckle leerde het vak bij Heston Blumenthal in The Fat Duck voordat hij zeven jaar lang Rosi runde. Dat restaurant haalde 17 GaultMillau-punten en Stöckle werd in de gids van 2024 uitgeroepen tot Rising Star, voordat hij het in december 2025 sloot, een beslissing die volgens hem niet financieel was maar ruimte moest maken voor een nieuw project.

NZZ Bellevue-criticus Wolfgang Fassbender gaf keuken en gastvrijheid na de eerste weken beide een 8 op 10, en noemde een gelei van beekforel met room een gerecht dat "die twee sterren nu al waard zou zijn". Een kwartelconsommé met knoedel was volgens hem "makkelijk één ster waard", waarmee de vroege keuken in hetzelfde gesprek belandt als dit jaar's veelbesproken Michelinster-openingen elders.

Niet elk gerecht haalde dat niveau, aldus zijn recensie: de Zürichsee-blankvoorn, de herwerkte Älplermagronen met Argentijnse zwarte truffel en de Kaiserschmarrn-nagerecht riepen bij hem lichte twijfel op. Het pruimenschnaps-ijs daarentegen noemde hij wereldklasse.

De keuken leunt op tsukemono-inleg en een daglelie-kimchi naast regionale Zwitserse producten, ambachtelijke zuivel en eigen fermentatie, een richting die mede is gevormd door een lopende samenwerking met de ETH Zürich.

Michelins volgende Zwitserse selectie ligt nog maanden weg. Voorlopig komt het enige oordeel over Marküs van de critici die er als eerste aten.