Robotrestaurant Robyn's nestelt zich in Leipzigs hoofdstation

Drie weken na de opening in Leipzigs hoofdstation draait robotrestaurant Robyn's nog steeds op dezelfde formule: bestel aan een zuil, kijk hoe een machine het gerecht achter glas klaarmaakt, en eet binnen enkele minuten.

Robyn's opende op 16 september in het winkelgedeelte Promenaden van de Leipzig Hauptbahnhof, op de begane grond tegenover spoor 18. Uitbater GGFS Foodconcepts wordt geleid door Florian Schneider, die eerder werkte bij Vapiano, Sticks'n'Sushi en Dr. Oetker voordat hij een concept bouwde zonder koks op de vloer.

Een keukenrobot van het Hamburgse goodBytz doet het fornuiswerk, en een drankenrobot van het Zwitserse Smyze schenkt de rest. Het openingsmenu omvat pastagerechten, udon-noedels en Kaiserschmarrn, met vegetarische en veganistische opties en een ontbijtkaart, allemaal besteld via een touchscreen.

Een robot die binnen tien minuten pasta opschept, lost het probleem van een reiziger één keer op. De rij tot Kerstmis vasthouden is het lastige kunstje.

Snelheid is de hele verkooppitch van Robyn's

GoodBytz zegt dat zijn robot, afhankelijk van het recept, 80 tot 120 kommen per uur kan afleveren, en Robyn's eigen website noemt acht inductiekookplaten met een opgegeven capaciteit van 100 maaltijden per uur. De meeste gerechten bereiken de balie binnen tien minuten, het getal dat Schneider verkoopt aan forenzen met een trein te halen, niet aan gasten die op zoek zijn naar een tafel.

Die pitch sluit aan bij een bredere opmars van geautomatiseerde keukens, ver buiten Duitsland. DoorDash stak 425 miljoen dollar in robotkeukens via zijn Wonder-deal, en Deliveroo begon deze maand met het testen van bezorgrobots in Londen. Robyn's verschilt op één punt: de robot blijft binnen, en het enige dat beweegt, is het eten.

Een onbeproefde claim: "eerste in Duitsland"

GGFS noemt Robyn's het eerste restaurant in Duitsland waar robots het eten grotendeels zonder mensenhanden bereiden, een claim die van het bedrijf zelf komt en die geen brancheorganisatie onafhankelijk heeft gecontroleerd. Stationscatering is een drukke, margearme sector die draait op voetgangersverkeer in plaats van loyaliteit, wat een stationshal een redelijke plek maakt om te testen of reizigers hun lunch aan een robot toevertrouwen.

De echte test komt zodra de nieuwigheid eraf is. Een robot die binnen tien minuten pasta opschept, lost op dag één het probleem van een reiziger op; of er met Kerstmis nog een rij staat bij spoor 18 hangt af van de vraag of het eten de moeite waard is zodra niemand meer toekijkt hoe het wordt gemaakt.