Wat eten in Beiroet: 10 gerechten en waar te vinden

Wat eten in Beiroet begint met mezze, gebouwd op peterselie, kikkererwten en goede olijfolie, en loopt door tot diep in de nacht bij een falafelkraam of een knafehstalletje. Dit is een stad die drie tradities tegelijk kookt: Libanese berggerechten, zeevruchten van de kust en een Armeense tafel die een eeuw geleden in zijn geheel vanuit Anatolië werd overgeplant.

De keukens van Beiroet putten uit de tarwe, tomaten en wijnstokken van de Bekaa-vallei, de citrusbomen en olijfgaarden van de kust, en decennia van migratie die Armeense, Franse en Golf-invloeden aan dezelfde tafel brachten. De mezzecultuur staat daarbij centraal, wat ook verklaart waarom bepalen wat je in Beiroet eet meer tijd kost dan in de meeste Levantijnse hoofdsteden: een tafel is zelden gedekt voor één gerecht, en de maaltijd bouwt langzaam op via een tiental kleine schotels voordat de grill verschijnt.

Grote mezze bij Em Sherif, Achrafieh

Een tafel in Beiroet wordt nooit voor één gerecht gedekt; de maaltijd bouwt langzaam op via een tiental kleine schotels.

Em Sherif is het referentiepunt voor formele Libanese mezze: een stoet van hummus, moutabal, kibbeh nayyeh en warm brood die zonder gedrukt menu verschijnt, geprijsd per persoon in plaats van per gerecht. De hummus, tot bijna luchtig geklopt, wordt vaak de beste van de stad genoemd.

Verwacht livemuziek op weekendavonden en een zaal vol uitgebreide families die iets vieren. Een compleet mezzediner kost ongeveer 45 tot 70 dollar per persoon, dranken niet inbegrepen.

Kibbeh en gemengde grill bij Abdel Wahab, Monot

Kibbeh, een deeg van fijne bulgur en gehakt vlees, verschijnt rauw (kibbeh nayyeh, bewerkt met ui en specerijen zoals een Libanese steak tartare), gebakken in een schaal, of gefrituurd in torpedovorm. Abdel Wahab in Monot serveert alle drie de versies naast een betrouwbare gemengde grill van lam en kip.

Het is eerder een restaurant voor groepen dan een intieme plek, populair om zijn consistentie meer dan om verrassingen. Een hoofdgerecht gemengde grill kost 18 tot 28 dollar.

Manoushe bij Fern Ghattas, Gemmayze

Manoushe is het Libanese ontbijtplatbrood, dun uitgerold en gebakken op een bolle saj of in een stenen oven, belegd met za'atar en olijfolie of zoute akkawi-kaas. Fern Ghattas, een buurtbakkerij in Gemmayze die al vroeg in de ochtend open is, geldt als lokale referentie voor de za'atar-versie.

Een manoushe kost 2 tot 4 dollar, dubbelgevouwen in papier en al lopend gegeten, wat de enige juiste manier is.

Falafelbroodje bij Falafel Sahyoun, centrum

Falafel Sahyoun serveert zijn kikkererwtenbeignets al sinds 1933 aan Damascus Road, vlak bij het Martelarenplein. Een familiesplitsing in 2006 leverde twee bijna identieke vestigingen op, een paar deuren van elkaar, en bij beide staat tijdens de lunch nog steeds een rij.

Het broodje komt strak ingepakt met augurk, tomaat en tahin, en kost 3 tot 5 dollar, een van de goedkoopste volledige maaltijden in het centrum.

Shawarma bij Barbar, Hamra

Barbar is een instituut in Hamra, tot heel laat open en gebouwd voor staande bestellingen: shawarma, falafel en frieten die over een toonbank worden geroepen in plaats van vanaf een tafel besteld. Het is net zozeer een Beiroetse initiatieritus als een restaurant.

Een shawarmabroodje kost 4 tot 7 dollar. Ga na middernacht om de toonbank op zijn drukst te zien.

Tabbouleh en fattoush bij Al Falamanki, Sodeco

Tabbouleh is vooral peterselie en pas in verre tweede instantie bulgur, fijngehakt met tomaat, munt, ui, citroen en olijfolie; fattoush voegt gefrituurde of geroosterde pita toe aan een vergelijkbare basis van gemengde groene bladgroenten. Al Falamanki, 24 uur per dag open in Sodeco, serveert beide correct naast een volledige traditionele mezzekaart en grillgerechten.

Een salade om te delen kost 8 tot 12 dollar, en het terras blijft tot ruim na middernacht druk.

De dagelijkse tafel bij Tawlet, Mar Mikhael

Tawlet is een meekookconcept rond elke dag een andere thuiskok uit een andere Libanese regio, waardoor het menu dagelijks verandert in plaats van een vaste kaart te bieden. Het komt voort uit Souk El Tayeb, de boerenmarkt van de stad, en houdt dezelfde van-boer-tot-bord-logica aan.

De lunch wordt geserveerd als vast buffet voor ongeveer 25 tot 35 dollar per persoon, een zeldzame manier om huisgemaakte keuken van buiten de hoofdstad te proeven zonder die te verlaten.

Armeens-Libanese mante bij Liza, Achrafieh

Liza, gevestigd in een gerestaureerd paleis in Achrafieh, verwerkt Armeense gerechten in een Libanese mezzekaart, waaronder mante, kleine dumplings in yoghurt-tomatensaus, naast lamsconfit met vijfkruidenpoeder. De Armeense gemeenschap die zich na 1915 in Beiroet vestigde, vormde hele straten van de voedselcultuur van de stad, van Bourj Hammoud tot Achrafieh.

Een hoofdgerecht kost 22 tot 35 dollar in een eetzaal die neigt naar bijzondere gelegenheden.

Knafeh bij Sea Sweet

Knafeh bil jibn, draaddeeg of griesmeeldeeg gewikkeld om rekkerige zoete kaas en doordrenkt met oranjebloesemsiroop, is net zozeer een ontbijtzoetigheid als een nagerecht. Sea Sweet, met vestigingen door de hele stad, houdt de kaas licht in plaats van zwaar, en serveert het op verzoek met minder siroop.

Een portie kost 4 tot 7 dollar en wordt het best warm gegeten, binnen enkele minuten na het uit de oven komen.

Arak en Bekaa-wijn bij Levain, Monot

Arak, een anijssterkedrank gestookt uit druiven, is de standaarddrank van de Libanees bij mezze, traditioneel gemengd in de verhouding één deel arak op twee delen water en ijs tot het troebel wordt. Meer dan 90% van de Libanese wijn komt uit de Bekaa-vallei, waar Château Ksara, opgericht in 1857, en Château Kefraya de moderne industrie dragen.

Levain, een wijnbar aan Monot Street, schenkt een zorgvuldig samengestelde kaart van zo'n 40 Libanese producenten naast arak op traditionele wijze geserveerd. Een glas Bekaa-wijn kost 10 tot 16 dollar.

Wat eten in Beiroet per wijk

Souk El Tayeb, de eerste boerenmarkt van Libanon, is elke zaterdag open van 9 tot 14 uur aan Armenia Street in Mar Mikhael, met kleine producenten die mouneh-conserven, kaas, fruit en kant-en-klaar eten verkopen. Daarnaast organiseert de markt kleinere satellietmarkten op woensdag in Achrafieh en op dinsdag in Rabweh.

• Hamra: studentenbars, Barbar, en de dichtste concentratie goedkoop eten van de stad
• Gemmayze: bakkerijen en wijnbars op een steile, goed te belopen straat
• Mar Mikhael: Tawlet, Souk El Tayeb en een golf aan kleine natuurwijnbars
• Achrafieh: Em Sherif, Liza en de meeste formele eetzalen van de stad

April tot juni en september tot november brengen het mildste weer om tussen de wijken te wandelen; juli en augustus zijn heet en druk met de diaspora die voor de zomer thuiskomt.

Is Beiroet duur om te eten?

Is Beiroet duur om te eten? Niet op straatniveau: een manoushe, falafelbroodje of shawarma kost zelden meer dan 5 dollar. Formele mezzediners bij plekken als Em Sherif of Liza komen met dranken erbij ruim boven de 50 dollar per persoon uit, dichter bij West-Europese prijzen dan bij de rest van de Levant.

Is kraanwater veilig om te drinken in Beiroet? De meeste bewoners en restaurants serveren gebotteld of gefilterd water; bestel dat standaard.

Accepteren restaurants pinpas of alleen contant? De Libanese economie draait grotendeels op Amerikaanse dollars, en de meeste restaurants met tafelbediening accepteren die direct naast pinpassen; kleine bakkerijen en straatkraampjes zijn alleen-contant.

Is Libanees eten hetzelfde als andere Levantijnse keukens? Het deelt een stamboom met de Syrische en Palestijnse keuken, zichtbaar in gerechten zoals muhammara uit Aleppo, maar de mezzecultuur, het gewicht dat aan rauwe kibbeh wordt gegeven en de Armeense laag zijn typisch Beiroets.

Waar eerst te reserveren

Reserveer Em Sherif (Achrafieh) en Liza (Achrafieh) vooraf voor weekenddiners, want beide lopen dagen van tevoren vol met families. Tawlet (Mar Mikhael) neemt lunchreserveringen dezelfde week aan en is de beste kennismaking met keuken van buiten de hoofdstad. Voor al het andere hebben Barbar, Falafel Sahyoun en Fern Ghattas helemaal geen reservering nodig.

Wie na dit alles nog steeds twijfelt wat te eten in Beiroet, kan simpelweg van Mar Mikhael naar Gemmayze lopen en bestellen wat er in de bakkerijruit ligt. De tafel van Beiroet past naast andere hoofdsteden van het oostelijke Middellandse Zeegebied die dezelfde aandacht verdienen, van straateten in Istanbul tot marktkoken in Tel Aviv en koshari-kraampjes in Caïro.