Wat eten in München: 12 gerechten en waar te vinden

Wat eten in München begint met bier en een slagerstoonbank: de eetcultuur van de stad draait op Beiers vlees, brood en zuivel, bedoeld om staand bij een marktkraam te eten of urenlang zittend in een biertuin.

De culinaire identiteit van München is eerder Beiers dan Duits: varkensvlees, kalfsvlees, wortelgroenten en goed brood, georganiseerd rond het ritme van de Viktualienmarkt, de permanente openluchtvoedselmarkt van de stad op een paar stappen van de Marienplatz. Bier is hier geen bijzaak; brouwerijen als Hofbräu, Augustiner en Paulaner runnen hun eigen restaurants en biertuinen, en veel van de keuken van de stad is bedoeld om bij een Mass, de literglazen pul, te worden gegeten.

Bepaal wat eten in München door bij de markt te beginnen en dan de geur van gebraden varkensvlees naar een bierhal te volgen; samen dekken ze het meeste van wat de stad het beste doet.

Wat eten in München begint bij de toonbank van de slager, niet op een menukaart.

Weisswurst bij Weisses Bräuhaus

Weisswurst is Münchens witte worst van kalfs- en varkensvlees, traditioneel gegeten vóór twaalf uur 's middags, uit de tijd dat hij dagelijks vers werd gemaakt zonder conserveringsmiddelen. Hij wordt gepeld in plaats van gebeten, gedoopt in zoete mosterd en geserveerd met een pretzel en een tarwebier.

Weisses Bräuhaus, aan Tal 7, serveert deze worst al sinds de 19e eeuw en houdt de oude regel nog altijd aan op de kaart. Twee worstjes met pretzel en mosterd kosten rond de €8 tot €10.

Schweinshaxe bij Hofbräuhaus

Geroosterde varkensschenkel, met zwoerd dat knapperig tot scherven breekt boven langzaam gegaard vlees, komt met een brood- of aardappelknoedel en donkere jus. Hofbräuhaus, aan Platzl 9, is het bekendste adres ervoor, al is het ook het meest toeristische.

Een hele Haxe kost ruim €20 en voedt gemakkelijk één hongerige eter, bijna twee met bijgerechten.

Obatzda en een Brezn op de Viktualienmarkt

Obatzda is een gekruide kaassmeer, gestampt van rijpe camembert of brie met boter, paprikapoeder en ui, geschept op een verse pretzel (Brezn). Meerdere van de zo'n 140 kramen op de Viktualienmarkt verkopen beide.

Een portie kost doorgaans €5 tot €7, en werkt zowel als tussendoortje als als opening van een lange lunch in de biertuin.

Leberkäse van een marktslager

Ondanks de naam zit er in Leberkäse geen lever en geen kaas: het is een roze, fijngemalen gehaktbrood van rund- en varkensvlees, gebakken tot een korst, dik gesneden en warm geserveerd in een broodje met mosterd, als Leberkässemmel.

Metzgerei-kramen rond de Viktualienmarkt verkopen het vers van de plaat voor ongeveer €3 tot €4, wat het de standaard snelle lunch van de stad maakt.

Knödel aan een Wirtshaus-tafel

Brood- of aardappelknoedels, meestal ter grootte van een tennisbal, verschijnen als bijgerecht bij gebraad of, gevuld met spek en kruiden, als gerecht op zich in boter met bieslook.

Elk traditioneel Wirtshaus in de oude binnenstad serveert een versie; ze zijn bedoeld om jus op te nemen, niet om alleen te worden gegeten.

Bier en pretzels bij Augustiner-Keller

Augustiner-Keller, een historische biertuin aan Arnulfstraße 52 verbonden aan Münchens oudste brouwerij, tapt zijn ongefilterde lager rechtstreeks uit houten vaten in plaats van druktanks. Het Oktoberfest trekt elke september de grootste drukte, maar deze tuin houdt diezelfde cultuur het hele jaar in stand.

Pretzels, radijsjes en koud vlees gaan op dienbladen van tafel naar tafel; een Mass kost rond de €8, en de kastanjebeschaduwde tuin biedt in de zomer plaats aan duizenden mensen.

Dampfnudel als toetje

Een gegist deegbolletje, gestoomd in een afgedekte pan tot de bodem karameliseert tot een knapperig korstje, komt als Dampfnudel opengesneden op tafel met vanillecustard of gestoofde pruimen.

Hij komt minder vaak voor op menukaarten in het centrum dan Weisswurst of Schweinshaxe, dus zoek ernaar in traditionele bakkerijen en Wirtshäuser buiten de drukste toeristenstrook; voor een Beiers toetje om thuis te maken reist de Zwetschgendatschi-pruimenplaatkoek uit Augsburg beter dan de meeste.

Een degustatiemenu bij Tantris

Voor een heel ander register: Tantris, aan Johann-Fichte-Straße 7, houdt al decennia twee Michelinsterren vast binnen een laag oranje gebouw uit de jaren zeventig dat niets wegheeft van zijn keuken: moderne Franse techniek toegepast op Beiers en Europees product.

Degustatiemenu's lopen ruim op tot in de honderden euro's, en de nieuwere golf keukens in de Glockenbachviertel, waaronder Goethe & Gabel bij Goetheplatz, heeft sindsdien een informelere middenweg gebouwd.

Koffie en delicatessen bij Dallmayr

De vlaggenschipwinkel van Dallmayr aan de Dienerstraße, een paar minuten van de Marienplatz, verkoopt al sinds 1700 koffie, chocolade en delicatessen. Het eigen café serveert de mengsels van de eigen branderij naast gebak.

De begane grond bundelt Beierse en internationale specialiteiten onder één dak, handig voor een snel overzicht voordat je teruggaat naar de markt.

Fischbrötchen bij de Nordsee-kraam van de markt

Een tegenstroom in al dat vlees: een Nordsee-kraam binnen de Viktualienmarkt verkoopt vers en gemarineerde vis in een broodje, van haring tot zalm, voor ongeveer €4 tot €5.

Het is een herinnering dat de markt van München meer biedt dan geroosterd varkensvlees, ook al domineert varkensvlees de omliggende kramen.

Markten, buurten en wanneer te gaan

• Viktualienmarkt: open van maandag tot zaterdag vanaf ongeveer 8 uur; gesloten op zondag.
• Biertuin Augustiner-Keller: het drukst op warme avonden van mei tot september.
• Glockenbachviertel: de buurt voor nieuwere, kleinere keukens weg van het bierhal-circuit.
• Auer Dult: een seizoensgebonden straatmarkt met voedselkramen, drie keer per jaar gehouden bij Mariahilfplatz.

Veelgestelde vragen over wat eten in München

Is eten in München duur? Een marktlunch of Leberkässemmel kost minder dan €10; een zittend maal met bier in de oude binnenstad kost €20 tot €30 per persoon, en fine dining zoals Tantris begint ruim boven de €200.

Moet ik reserveren? Bierhallen en marktkramen nemen gasten zonder reservering aan; Tantris en de kleinere keukens in de Glockenbachviertel hebben reserveringen nodig, vooral in het weekend.

Wat is de beste tijd van het jaar om te gaan? Voorjaar en vroege herfst vermijden zowel de winterkou als de Oktoberfestdrukte, al is het juist tijdens het festival zelf, in september, dat de bierhalcultuur het meest zichtbaar is.

Wordt Weisswurst echt alleen vóór de middag gegeten? Traditioneel wel, omdat hij vroeger dagelijks vers werd gemaakt zonder conserveringsmiddelen; de meeste keukens serveren hem nog altijd alleen bij ontbijt en lunch.

Waar eerst te boeken

Tantris, Johann-Fichte-Straße 7, voor een degustatiemenu dat laat zien dat Münchens keukens veel verder gaan dan varkensvlees en bier.

Weisses Bräuhaus, Tal 7, voor Weisswurst gemaakt en geserveerd op de traditionele manier, vóór de middag.

Augustiner-Keller, Arnulfstraße 52, voor de biertuin in zijn meest onvervalste vorm, met lager uit het vat onder een kastanjeluifel. Samen dekken deze drie wat eten in München zonder de hele lijst hierboven af te werken.