Wat eten in Tokio: 10 gerechten en waar je ze vindt

Wat eten in Tokio draait om specialisten: zaken die één ding maken, vaak al meer dan een eeuw, van soba en tempura tot tonkatsu en taiyaki. Eet aan de toog in plaats van uit menukaarten van vijftig pagina's, en eet sushi, noedels en spiesjes waar de stad ze eet: langs het spoor en op de oude markten.

Tokio telde in de selectie van 2026 160 restaurants met een Michelinster, meer dan welke andere stad ook, volgens The Japan Times, en op 16 februari 2027 presenteert Michelin voor het eerst de selecties van Tokio, Kioto-Osaka en Nara samen in Tokio. De dagelijkse keuken van de stad is ouder dan elke ster: sushi, soba en tempura begonnen als snel eten van kraampjes in Edo, zoals Tokio tot 1868 heette.

Deze gids volgt het format van de AMUSE-gidsen over wat eten in Lissabon en wat eten in Lima: één gerecht per adres, het adres zelf en een prijsvork in yen zoals die er in 2026 voor staat.

Tokio eet het best aan de toog: één gerecht, één rij en één prijs aan de muur.

Wat eten in Tokio begint met sushi op de buitenmarkt van Tsukiji, Tsukiji

De groothandelsvismarkt verhuisde in 2018 naar Toyosu, maar de buitenmarkt bleef: blokken kraampjes met messen, gedroogde bonito, opgerolde omelet en vis, met sushitogen ertussen geklemd. De nigiri is hier Edomae van stijl: een plak vis op met de hand geperste azijnrijst, door de kok met sojasaus bestreken.

De meeste zaken zijn open van de vroege ochtend tot ongeveer 14.00 uur, en veel ervan sluiten op zondag, feestdagen en sommige woensdagen. Sushizanmai Honten, 4-11-9 Tsukiji, gaat nooit dicht: volgens de officiële site van de markt is het 24 uur per dag open, 365 dagen per jaar. Sets aan de togen van de markt kosten van ongeveer ¥1.500 tot ¥5.000 of meer. Aan de andere kant van het spectrum opent Sushi Kaiseki Okuno op 30 september in het Nationaal Museum van Tokio met een menu van ¥35.000.

Tsukemen bij Rokurinsha, station Tokio

Tsukemen is ramen uit elkaar gehaald: dikke noedels naast een dikke dipbouillon van varken en vis.

Rokurinsha zit in Tokyo Ramen Street, in het souterrain aan de Yaesu-kant van het station, met 26 plaatsen, een ochtendsessie van 7.30 tot 9.45 uur en gewone service van 10.00 tot 23.00 uur. Een kom kost ongeveer ¥850 tot ¥1.300, contant of met een ov-kaart; 's ochtends is de rij korter. De Yaesu-kant loopt steeds voller: Tofrom Yaesu opende op 10 september naast het station met 68 eetadressen.

Soba bij Kanda Matsuya en Kanda Yabu Soba, Kanda

Soba zijn boekweitnoedels, koud geserveerd op een bamboe mat met een dipsaus of warm in bouillon. Bestel mori of seiro, koud en puur, om de noedel zelf te beoordelen, en giet aan het eind het kookwater, sobayu, in de overgebleven saus en drink het op.

Kanda Matsuya, Kanda Sudacho 1-13, serveert soba sinds 1884; het is dicht op zondag en maandag, en Tabelog schat de rekening op ¥1.000 tot ¥1.999. Een paar minuten verderop mengt Kanda Yabu Soba, Kanda Awajicho 2-10, tien delen boekweit op één deel tarwe en vraagt ¥1.320 voor seiro. Het is dicht op woensdag.

Edomae-tendon bij Kaneko Hannosuke, Nihonbashi

Tempura betekent in Tokio Edomae: vis en zeevruchten licht gefrituurd en, op zijn goedkoopst, als tendon op rijst geserveerd onder een zoete sojasaus.

Kaneko Hannosuke, 1-11-15 Nihonbashi Muromachi, draait om één kom: zeepaling, garnaal, inktvis, nori en een zacht ei in beslag, met een saus waarvan het recept is doorgegeven aan de kleinzoon van de oprichter. Hij kost ongeveer ¥1.000 tot ¥1.200. Reserveren kan niet, dus de rij hoort bij de prijs; de zaak is dagelijks open vanaf 11.00 uur, in het weekend vanaf 10.00 uur.

Sukiyaki bij Ningyocho Imahan, Ningyocho

Sukiyaki is rundvlees dat aan tafel wordt gegaard: dunne plakken wagyu gestoofd in soja, suiker en mirin in een ondiepe ijzeren pan, daarna gedoopt in rauw ei. Het gerecht verspreidde zich eind negentiende eeuw, toen rundvlees eten in Japan nog nieuw was.

Ningyocho Imahan opende in 1895 als restaurant voor rundvleesstoofpot en specialiseert zich sinds 1956 in Ningyocho in sukiyaki. In het stamhuis, 2-9-12 Nihonbashi Ningyocho, beginnen de lunchmenu's bij ¥8.800 en de dinersets bij ¥13.530, inclusief belasting, plus 12 procent bediening 's avonds.

Monjayaki bij Monja Kondo, Tsukishima

Monjayaki is een beslag dat veel dunner is dan dat van okonomiyaki, gemengd met kool en andere ingrediënten, aan tafel gebakken op een bakplaat en half gestold met kleine spatels opgeschraapt. Het hoort bij Tsukishima, een wijk op land dat op de baai van Tokio is gewonnen, met een hoofdstraat vol monjazaken.

Monja Kondo, 3-12-10 Tsukishima, noemt zich de oudste van de wijk, open sinds 1950. Een eenvoudige “nostalgische” monja kost ¥825; de versie met mentaiko, mochi en kaas ¥2.090. De zaak opent om 17.00 uur op doordeweekse dagen en om 11.30 uur in het weekend.

Tonkatsu bij Tonki, Meguro

Tonkatsu is een dikke varkenskotelet in panko gepaneerd en gefrituurd, in plakken geserveerd met fijngesneden kool, rijst, misosoep en een donkere, fruitige saus. De karbonade, rosu, heeft meer vet; de haas, hire, is magerder.

Tonki, 1-1-2 Shimo-Meguro, op een minuut van station Meguro, frituurt varkensvlees sinds 1939 aan een lange toog rond een open keuken. De kaart houdt op bij hire, rosu en kushikatsu. Sets kosten ongeveer ¥2.000 tot ¥3.000; open van 16.00 tot 21.00 uur, dicht op dinsdag en de derde maandag van de maand.

Yakitori en motsuyaki in Omoide Yokocho, Shinjuku

Yakitori is kip aan spiesjes, gegrild boven houtskool en op smaak gebracht met zout of een zoete sojaglazuur, tare; motsuyaki doet hetzelfde met orgaanvlees. Omoide Yokocho, bij de westuitgang van station Shinjuku, ontstond rond 1946 uit een zwarte markt van na de oorlog en perst nog altijd zo'n 60 bars en restaurants in steegjes langs het spoor.

Spiesjes kosten meestal ¥150 tot ¥300, een avond met drankjes ongeveer ¥2.500 tot ¥4.000 per persoon. Veel togen rekenen een kleine tafelheffing met een hapje erbij, en volgens de officiële site van de steeg neemt de meerderheid alleen contant geld aan.

Bento en zoetigheid in de depachika van Isetan Shinjuku, Shinjuku

Depachika zijn de voedselkelders van warenhuizen: bento, ingemaakte groenten, gegrilde paling, wagashi en Frans gebak, verkocht aan balies.

Isetan Shinjuku, 3-14-1 Shinjuku, heeft twee kelderverdiepingen met eten en meer dan 180 stands, is ongeveer van 10.00 tot 20.00 uur open en heeft een verbinding met station Shinjuku-sanchome. Een bento kost ongeveer ¥1.500 tot ¥4.000, en kant-en-klare gerechten worden in het laatste uur vaak afgeprijsd.

Taiyaki bij Naniwaya Sohonten, Azabu-Juban

Taiyaki is een visvormig cakeje van dun beslag met een vulling van zoete rodebonenpasta, dat je warm eet. Naniwaya Sohonten, sinds 1909 gevestigd op 1-8-14 Azabu-Juban, geldt als de eerste zaak die het verkocht.

Elk exemplaar wordt in een eigen ijzeren vorm gebakken, een trage methode die itchō-yaki heet, waardoor de korst dun en krokant wordt. Een taiyaki kost ongeveer ¥200. De zaak is dicht op dinsdag en woensdag; het café boven is de manier om de rij te omzeilen.

Markten, buurten en wanneer je gaat

Het meeste van wat je in Tokio moet eten ligt bij een station, dus plan per treinlijn en niet per wijk.

• Buitenmarkt van Tsukiji: van de vroege ochtend tot ongeveer 14.00 uur; veel zaken dicht op zondag, feestdagen en sommige woensdagen.
• Station Tokio en Nihonbashi: Ramen Street vanaf 7.30 uur, Kaneko Hannosuke, Imahan en de nieuwe huurders van Tofrom Yaesu.
• Kanda: soba tussen de middag; beide zaken stoppen rond 20.00 uur met serveren.
• Tsukishima: monja vanaf 17.00 uur doordeweeks, in het weekend vanaf de late ochtend.
• Shinjuku: overdag de etenverdiepingen van Isetan, na donker Omoide Yokocho.
• Yurakucho: nog meer spiesjes onder het spoorviaduct, de gado-shita, over zo'n 700 meter spoor.
• Wanneer: maart tot mei en oktober tot november voor mild weer; de herfst brengt ook soba van de nieuwe oogst, shinsoba.

Vragen voordat je in Tokio gaat eten

Is eten in Tokio duur? Soba, tendon, tsukemen en taiyaki kosten op de adressen hierboven allemaal minder dan ¥2.000, tonkatsu ongeveer ¥2.000 tot ¥3.000. Sukiyaki bij Imahan is de uitzondering.

Wordt fooi verwacht? Nee. Waar een bedieningstoeslag bestaat, zoals bij het diner van Imahan, staat die al op de rekening.

Heb ik contant geld nodig? Vaak wel. Veel bars in de yokocho nemen alleen contant aan, dus neem bankbiljetten mee voor een dag eten.

Wat is de beste kennismaking met wat eten in Tokio in één dag? Een ochtend op de buitenmarkt van Tsukiji, lunch in Kanda en een avond in Omoide Yokocho dekken sushi, soba en yakitori in één dag.

Waar je eerst reserveert

• Ningyocho Imahan, 2-9-12 Nihonbashi Ningyocho: sukiyaki-lunchmenu's vanaf ¥8.800, te reserveren via de website van het restaurant.
• Monja Kondo, 3-12-10 Tsukishima: online reserveren, niet telefonisch.
• Tonki, 1-1-2 Shimo-Meguro: reserveren voor groepen van vier of meer; kleinere gezelschappen sluiten vanaf 16.00 uur aan in de rij.

Al het andere op deze lijst van wat eten in Tokio werkt met een rij. De bekendmaking van Michelin in februari maakt sommige reserveringslijsten langer; de rij bij Kaneko Hannosuke wordt er niet korter van.