Kew-onderzoek zet vraagtekens bij klimaatimago van robusta
Een onderzoek onder leiding van wetenschappers van Kew concludeert dat robustakoffie vooral dankzij intensieve irrigatie groeit, wat haar reputatie als droogtebestendig gewas ondermijnt.

Een nieuw onderzoek onder leiding van wetenschappers van de Royal Botanic Gardens, Kew zet vraagtekens bij het idee dat robustakoffie een betrouwbaar, klimaatbestendig alternatief voor arabica is, een aanname waarop een groot deel van de expansieplannen in de sector rust.
Het onderzoek, gepubliceerd in het tijdschrift Sustainable Development, combineert meer dan een eeuw bestaand onderzoek met een nieuwe analyse van de wateromstandigheden rond wilde robustapopulaties in Afrika. Hoofdauteur Aaron Davis werkte samen met Akshay Dashrath van SICC Labs in India en Justin Moat, eveneens van Kew.
Wilde robusta groeit van nature in warme, tropische delen van Afrika met bodemvocht gedurende het grootste deel van het jaar, aldus de auteurs, en kwam vaker voor op plekken waar rivieren, wetlands, grondwater of hoge grondwaterstanden voor vocht zorgden naast de regen alleen.
Een boon die als klimaatbestendige optie wordt verkocht, blijkt bijna overal waar ze op grote schaal groeit een slang nodig te hebben.
De belangrijkste robustaregio's in Vietnam, Brazilië en India missen die natuurlijke omstandigheden juist en leunen zwaar op irrigatie. Ongeveer 90% van de oogst in het noorden van Espírito Santo, de belangrijkste robustastaat van Brazilië, wordt beregend, aldus het onderzoek.
"Claims over de klimaatbestendigheid van gekweekte robusta zijn misleidend," stellen de auteurs, die betogen dat klimaatgeschiktheidsmodellen die vooral op temperatuur en neerslag zijn gebaseerd, beregende of van nature vochtige plekken kunnen aanzien voor bewijs dat de soort droogte verdraagt.
Irrigatie schuilt achter de cijfers
Robusta is goed voor ongeveer 43% van de wereldwijde koffiehandel, waarbij Brazilië en Vietnam samen zo'n 65% van de robusta-export leveren. De intensieve irrigatie, geringe schaduw en het hoge gebruik van synthetische kunstmest die veel van die productie overeind houden, passen slecht bij de doelen voor ecosysteem, biodiversiteit en lage uitstoot waaraan diezelfde ketens zich hebben gecommitteerd.
Voor inkopers en duurzaamheidsprogramma's is de implicatie van het onderzoek dat een gewas dat afhankelijk is van irrigatie, water-, koolstof- en biodiversiteitskosten met zich meebrengt die een simpel label van klimaatbestendigheid vaak heeft verhuld.
Waar robusta nog kan uitbreiden
De auteurs pleiten niet voor het opgeven van robusta. In plaats daarvan bevelen ze aan de productie alleen uit te breiden waar water- en temperatuuromstandigheden aansluiten bij de natuurlijke behoeften van de soort, samen met aanpassingen in teeltpraktijken en veel gedetailleerdere klimaatkartering om te bepalen waar robusta werkelijk zonder irrigatie zou kunnen groeien.
De bevindingen komen op een gevoelig moment voor de koffie-economie: de arabicaprijs schommelde dit jaar flink terwijl de Braziliaanse oogst zich herstelt, en elke herziening van de betrouwbaarheid van robusta heeft directe gevolgen voor hoe inkopers hun inkoop plannen wanneer de ene of de andere boon onder druk komt.


